باب در اينكه مقصود از آياتى كه خدا در قرآن ذكر كرده ائمه ( ع ) هستند
( 1 ) 1 - داود رقى گويد : از امام صادق ( ع ) تفسير قول خداى تبارك و تعالى ( 101 سوره يونس ) : « بىنياز نكنند آيات و نذر قومى را كه ايمان ندارند » پرسيدم ، فرمود : آيات ائمهاند و نذر همان پيغمبرانند ( ع ) .
( 2 ) 2 - امام باقر ( ع ) در تفسير قول خداى عز و جل ( 42 سوره قمر ) :
« به همهء آيات ما تكذيب كردند » فرمود : مقصود از آيات ، اوصياء است .
( 3 ) 3 - ابى حمزه گويد : به امام باقر ( ع ) عرض كردم : قربانت ، شيعه از شما تفسير اين آيه را مىخواهد ( 1 سوره نبأ ) : «
عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ
» : از چه از هم مىپرسند از خبرى بزرگ » فرمود : اختيار با من است ، اگر بخواهم به آنها خبر مىدهم و اگر بخواهم خبر نمىدهم ، سپس فرمود : ولى من به تو از تفسيرش خبر مىدهم ، گفتم : «
عَمَّ يَتَساءَلُونَ
» گويد : فرمود : اين در بارهء امير