باب در اينكه ائمه ( ع ) نور خدا عز و جل هستند
( 1 ) 1 - ابى خالد كابلى گويد : از امام باقر ( ع ) از تفسير قول خداى عز و جل ( 8 سوره تغابن ) : « بگرويد به خدا و رسولش و نورى كه ما فرو فرستاديم » پرسيدم ، فرمود : اى ابو خالد ، مقصود از نور - به خدا - نور ائمه از خاندان محمد است ( ع ) تا روز قيامت ، هم ايشانند به خدا نور خدا كه فرو فرستاده و هم آنانند به خدا نور خدا در آسمان و زمين ، به خدا اى ابا خالد نور امام در دل مؤمنان از پرتو خورشيد تابان در روز روشنتر است ، به خدا آنها دل مؤمنان را نورانى كنند و خدا عز و جل نورشان را از هر كه خواهد محجوب دارد تا دلشان تاريك گردد ، به خدا اى ابا خالد بندهاى ما را دوست ندارد و پيروى نكند تا خدا دلش را پاك كند و خدا دل بندهاى را پاك نكند تا تسليم ما شود و با ما در سازش و صفا باشد و چون نسبت به ما در صلح و صفا باشد ، خدا او را در سختى حساب سالم دارد و از فزع بزرگ روز قيامت آسودهاش كند .
( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خداى تعالى : « آنان كه پيروى مىكنند از اين پيغام بر و خبرگزار درس ناخوانده ما كه اوصاف او را در تورات و انجيل نبشته مىيابند كه آنها را امر به معروف و نهى از منكر