است پست است .
9 - امام رضا ( ع ) ميفرمود من كشته شوم و مسموم شوم در سرزمين غربت و به خاك روم در زمين غريبى اين را ميدانم بسفارشى كه پدرم از پدرانش از رسول خدا به من كردهاند هلا هر كه مرا در غربتم زيارت كند من و پدرانم در قيامت شفيعان او هستيم و هر كه ما شفيع او باشيم نجات يابد گرچه بر او گناه ثقلين باشد .
10 - ربيع حاجب منصور گويد كه منصور جعفر بن محمد صادق ( ع ) را براى سخن چينى كه از وى شده بود خواست چون آمد بر او وارد شود ربيع حاجب نزد او بيرون شد و گفت من تو را به خدا پناه دهم از سطوت اين جبار كه بر تو سخت خشمگين است ، فرمود من در پناه سپر خدايم از شر او ان شاء الله ، اجازه ورود براى من بخواه اجازه خواست و به او اذن داد و وارد شد و سلام كرد و جوابش داد و گفت اى جعفر تو ميدانى كه رسول خدا ( ص ) بپدرت على بن ابى طالب گفت اگر نبود كه طوائفى از امتم در باره تو آن را ميگفتند كه نصارى در باره مسيح گفتند در باره تو چيزى ميگفتم كه بهر جمعى گذرى خاك زير دو پايت را براى شفا برگيرند .
و خود على ( ع ) فرمود در باره من دو كس هلاك شوند و من گناهى ندارم دوست غلوّكننده و
الأمالي ( فارسي ) — صفحة 611
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٦١١