دلت را با من پاك كن و در خلوتها بسيار يادم كن و بدان كه شاديم در اينست كه بدرگاهم نياز آرى و در اين باره زنده باش و مرده مباش ، اى عيسى چيزى را شريك من مياور و از من بر حذر باش و بتندرستى گول مخور و بر خود رشك مبر كه دنيا چون سايه ايست رفتنى و آنچه پيش آيد از آن چون گذشته آنست تا توانى در كارهاى خير رقابت كن و هر جا با حق باش و اگر تيكه شوى و به آتش سوخته شوى پس از معرفت به من كافر مشو و از نادانان مباش اى عيسى از دو ديده ات اشك بريز و از دلت بترس از من ، اى عيسى در وقت سختى از من آمرزشخواه كه من بداد گرفتاران رسم و بيچارهها را اجابت كنم و من ارحم الراحمينم .
مجلس هفتاد و نهم - روز جمعه سلخ جمادى الآخر 368
1 - ريان بن صلت گويد امام رضا در مرو حاضر مجلس مامون شد ، در مجلس او جمعى از دانشمندان عراق و خراسان انجمن بودند مامون رو به آنها گفت مرا از تفسير اين آيه خبر دهيد ( فاطر 32 ) سپس كتاب را ارث داديم به آنها كه برگزيديم از بندگان خود ، علماى حاضر گفتند مقصود از آنان همه امت اسلامى است مأمون گفت اى أبو الحسن تو چه گوئى ؟ امام رضا ( ع ) فرمود من همعقيده آنها نيستم بلكه مىگويم مقصود خدا همان عترت طاهره است مامون گفت چگونه عترت مقصود است و امت