12 - امام صادق ( ع ) فرمود چون مؤمنى بميرد هفتاد هزار فرشته تا گورش او را تشييع كنند و چون بگورش درآيد منكر و نكير آيند و او را بنشانند و به او گويند پروردگارت كيست : دينت كدامست پيغمبرت كيست ؟ گويد پروردگارم خداست و محمد پيغمبر منست و اسلام دينم گورش را تا چشمرس گشاد كنند و طعام بهشت برايش آورند و روح و ريحان بر او در آورند و اينست تفسير گفته خداى عز و جل ( سوره واقعه ) و اما هر كه از مقربانست روح و ريحان دارد يعنى در قبرش و جنت نعيم دارد يعنى در آخرت سپس فرمود چون كافر ميرد هفتاد هزار دوزخبان او را تا گورش همراه باشند و او فرياد كشد كه همه چيز جز جن و انس بشنود و گويد كاش برميگشتم و مؤمن ميشدم و بحاملان خود قسم دهد و گويد مرا بر گردانيد تا شايد آنچه ترك كردم عمل كنم دوزخبانان به او پاسخ دهند كه نه هرگز ، اين كلمه ايست به زبان گوئى و فرشته اى ندا كند به آنها كه اگر برگردد بدان چه نهى شده باز گردد و چون در گورش در آيد و مردم از او جدا شوند ، و منكر نكير در هراسناكتر شكلى به او وارد شوند و او را به پا دارند و گويند كيست پروردگارت چيست دينت ؟ كيست پيغمبرت ؟ زبانش بطپيدن افتد و قادر بجواب نيست او را ضربتى زنند از عذاب خدا كه هر چيز از آن ترسد و لرزد باز به او گويند خدايت كيست دينت چيست پيغمبرت كيست ؟ گويد نميدانم به او گويند ندانستى و ره نيافتى و رستگار نباشى سپس درى از دوزخ به روى او باز كنند و حميم دوزخ برايش آورند و اينست تفسير
الأمالي ( فارسي ) — صفحة 290
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٩٠