تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
هم آورد به بهشت رود ، هر كه جاندار تشنه‌اى را سيراب كند ، يا شكم گرسنه‌اى را سير كند ، يا تن لختى را بپوشاند ، يا بنده در رنجى را آزاد كند . 2 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه دوستتر اعمال بدرگاه خدا سه باشند : سير كردن مسلمان گرسنه ، و پرداختن وام او و رفع گرفتارى او . 3 - محاسن : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : نجات بخشها خوراك دادن و فاش سلام كردن و نماز خواندن در شب است با اينكه مردم در خوابند . 4 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه بهتر شما كسى باشد كه خوراك دهد و سلام را فاش ادا كند و نماز بخواند با اينكه مردم در خوابند . 5 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : رسول خدا همه اولاد عبد المطلب را گرد آورد و فرمود : اى اولاد عبد المطلب سلام را فاش ادا كنيد ، و صله رحم كنيد و شب كه مردم خوابند عبادت كنيد ، و خوراك بدهيد ، و سخن خوب بگوئيد تا سلامت ببهشت برويد . 6 - همان : بسندش تا اينكه على ( ع ) ميفرمود : ما خاندانى هستيم كه ماموريم خوراك بخورانيم ، و در پيشامدهاى سخت به دادرسى خوانده شويم ، و نماز بخوانيم چون مردم به خواب رفتند . 7 - همان : بسندش تا ابى المنكدر كه گفت : مردى دهنه پاكش پيغمبر ( ص ) را گرفت و گفت : يا رسول الله چه عملى بهتر است ؟ فرمود : خوراك دادن و خوش گفتن . 8 - همان : تا امام پنجم ( ع ) كه ميفرمود : راستى خدا دوست دارد خوراندن را و خون ريختن را ( يعنى ذبح براى پخش گوشت ) . 9 - همان : بسندش تا اينكه امام پنجم ( ع ) ميفرمود : راستى خدا دوست دارد خوراندن را و فاش سلام كردن را . 10 - همان : بسندش تا اينكه امام پنجم كه خدا دوست دارد ريختن خون را و خوراندن طعام را . 11 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : هر كه مسلمانى را خوراك دهد تا سيرش كند كسى از خلق خدا ثواب اخروى او را نداند نه فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسل جز خداى پروردگار جهانيان سپس فرمود : از موجبات بهشت رفتن و آمرزش خوردن غذاست بگرسنه‌ها و آنگاه خواند كلام خداى تعالى را : سوره البلد آيه 14 خوراندن در روز گرسنگى 15 يتيم خويشاوند 16 مستمند خاكسار 17 سپس باشد از كسانى كه گرويدند . 12 - همان : بسندش از امام هفتم ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) مىفرمود : از اسباب آمرزش