از ابن معتز است ، شعر :
اى روزگار چگونه يك نفس را دو تيكه كردى ؟ * و ربودى نيمى از آن را باختلاس و وانهادى نيم ديگر را براى اندوه خوردن * كه زندگى را بر وى نحس و شوم ساخته سيراب باد چهرهء محبوبهاى * كه سپردى او را در كفن به زير خاك اين شعر هم از ذى الرمه خوانده شده :
راستى مردى كه نيمى دلش در شهرى باشد * و نصفش در شهر ديگر او براستى شكيبا است
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحه 206
پدیدآورندگان: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص۲۰۶