باب بيست و دوم نوروز و تشخيص آن ، سعد و نحس روزهاى ماه فرس و روم و برخى نوادر
1 - بسندى از معلّى بن خنيس كه در نوروز نزد امام صادق عليه السّلام رفتم ، فرمود : امروز را ميشناسى ؟ گفتم روزيست كه عجمها بزرگش دارند و بهم هديه دهند قربانت ، فرمود : بكعبهاى كه در مكّه است ، اين شيوه براى امريست ديرين كه تفسيرش كنم برايت تا بفهمى ، گفتم : اى آقايم ، آن را از شما بدانم دوستتر است نزد من از اينكه مردههايم زنده شوند و دشمنانم بميرند ، فرمود : در نوروز بود كه خدا از بندههايش پيمان گرفت او را بپرستند و شريك با او نياورند ، و برسولان و حججش بگروند ، و بائمّه عليهم السلام ايمان آرند .
نخست روز است كه خورشيد تابيده ، باد وزيده ، گل شكفته در زمين ، روزى كه كشتى نوح بر جودى استوار شده ، روزى كه خدا در آن هزارها كه از ترس مرگ گريخته و مرده بودند زنده كرد ، روزى كه جبرئيل به پيغمبر فرود آمد روزى كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله على عليه السّلام را بدوش گرفت تا بتهاى قريش را از فراز كعبه افكند و خرد كرد ، و همچنين بود ابراهيم عليه السّلام ، روزى كه پيغمبر فرمود تا اصحابش