104 - منافق چون از خدا و رسولش بازگو كند دروغ گويد ، و هر گاه به خدا و رسولش وعده اى دهد تخلف كند ، و چون دارا شود در مالش به خدا و رسولش خيانت كند ، و اينست معنى قول خدا عز و جل ( 78 - التوبة ) بجا نهاد در دلشان دوروئى تا روزى كه او را برخورند براى آنكه تخلف كردند در وعده اى كه به خدا دادند ، و بواسطه آنكه عادت دارند دروغ بگويند - و قول خدا ( 72 - الانفال ) و اگر بخواهند به تو خيانت كنند همانا بيشتر به خدا خيانت كردند ، و آنها را توانائى داد و خدا دانا و حكيم است .
105 - براى رسوائى مرد بس است جامه اى پوشد كه او را شهره كند يا سوار مركب شهرت آور شود ، گفتم مركب شهرت آور چيست ؟ فرمود : ابلق .
106 - كسى از شما بحقيقت ايمان نرسد تا بيگانه ترين مردم از خود را براى خدا دوست دارد ، و نزديكترين مردم به خود را براى خدا دشمن داد .
107 - خدا بهر كس نعمتى داد و آن را از دل فهميد و دانست كه نعمت بخشش خدا است شكرش را ادا كرده گرچه به زبان نياورده ، و هر كه بداند كيفر ده گناهان خدا است آمرزش خواسته و گرچه دم بسته ، و اين آيه را خواند ( 284 - البقرة ) اگر پديد كنيد آنچه در دل داريد يا نهانش كنيد تا آخر آيه ( خداوند شما را بدان محاسبه كند ، و هر كه را خواهد بيامرزد ، و هر كه را خواهد عذاب كند ، و خدا بر هر چيز توانا است ) .
108 - دو خصلت هلاكتبارند : برأى خود فتوى دهى ، يا ندانسته ديندارى كنى .
109 - با بىبصير فرمود : اى ابا محمد از عقيده مردم بازرسى مكن تا بىدوست بمانى .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 388
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٣٨٨