كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت روايت شده است
1 - هر كه از طرف خود بمردم حق بدهد آن را براى ديگران هم حكم پسندد .
2 - هر گاه زمان دوران ناحق باشد و اهل زمانه آماده دغلى و پيمانشكنى ، اعتماد بهر كسى درماندگى است .
3 - چون بلا روى بلا آمد خود نشان عافيت باشد .
4 - اگر خواهى بدانى رفيقت در رفاقت درست است او را بخشم آور اگر در دوستى تو بر جا ماند برادر تو است و گر نه برادر تو نيست .
5 - فرمود : بدوستى كسى اعتماد مكن تا او را سه بار بخشم آورى .
6 - اعتماد همه جانبه ببرادرت مكن زيرا به زمين خوردن از خودباختگى جبران نپذيرد .
7 - اسلام يك درجه است ، و ايمان درجه ايست روى اسلام ، و يقين درجه ايست روى ايمان ، و كمتر كسى بدرجه يقين بالا رود .
8 - كندن كوه آسانتر است از جا كن كردن دل .
9 - ايمان در دل است ، و يقين خاطرهها و الهاماتيست .
10 - رغبت در دنيا مايه غم و اندوه است ، و زهد در دنيا آسايش دل و پيكر است .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 374
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٣٧٤