صورت ) كه در تأليف سمعانى - ابو الحسن على بن سعيد الرشتفغنى - ناميده شده « 1 » .
رفون / الرفونى /
I V
، 796 / در اطراف سمرقند .
ساغرج / الساغرجى /
I I I
، 11 / در پنج فرسخى سمرقند - اطراف اشتخن « 2 » .
ساركون / الساركونى /
I I I
، 9 / در اراضى مزروع واحهء بخارا .
سبذمون ، شبدمون يا سبدون / السبذمونى /
I I I
، 31 / در نيم فرسخى بخارا .
سبير يا سيبر / السبيرى /
I I I
، 36 / در اراضى مزروع واحهء بخارا .
سكان يا اسكان / السكانى /
I I I
، 106 / در اطراف اربنجن .
سكبيان / السكبيانى /
I I I
، 106 / در اطراف بخارا - نزديك به مجكث ( رجوع شود به ص 240 )
هامش
( 1 ) - وياتكين ، « مطالب و مدارك » ، 49 .
( 2 ) - به شرحى كه وياتكين نوشته ( ابو طاهر - خوجه ، ترجمهء وياتكين ، 252 ) توجه شود :
« سغرج . . . در شمال غربى سمرقند - در درهء زرافشان و چهار ورستى قريهء ينگى - كورگان كه اكنون در پهنهء وسيعى ويرانهها و سنگهاى قبر در آن ديده مىشود - قرار داشته » . دوران اوج رونق تاريخ ساغرج مربوط به زمان حكومت ازبكان ( به ويژه در زمان جنيدان ) است كه در آن زمان پايتخت امارت جداگانهاى بوده .