آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف
83 /
لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ
/ كافى
84 /
إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ
/ كافى
85 /
الظَّالِمِينَ
/ كافى
86 /
الْكافِرِينَ
/ تام
88 /
عَنْ سَبِيلِكَ
/ كافى
89 /
لا يَعْلَمُونَ
/ تام
90 /
قالَ آمَنْتُ
/ محل وقف نيست [ 1 ] حسن [ 2 ] [ اختلاف قرائت ]
90 /
بَنُوا إِسْرائِيلَ
/ كافى
90 /
مِنَ الْمُسْلِمِينَ
/ اكفى نسبت به موضع قبل [ 3 ]
92 /
آيَةً
/ تام
هامش
[ 1 ] - بنابر قرائت مشهور در ادامه آيه بهصورت« أَنَّهُ »، ادامه آيه مفعول فعل« آمَنْتُ »است و از آن جدا نمىشود . همچنين بنابر قرائت حمزه ، كسايى و خلف به صورت« أَنَّهُ »درصورتىكه فعل « قلت » در تقدير گرفته شود ، يعنى « قال آمنت ؛ قلت : انه » باشد ، جمله« أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي »حكايت [ سخن فرعون ] است و نمىتوان بر« آمَنْتُ »وقف كرد .
[ 2 ] - بنابر قرائت« أَنَّهُ »در ادامه آيه و نيز درصورتىكه« أَنَّهُ »به بعد ، جمله جديد و جدا فرض شود ، وقف بر « آمنت » حسن مىباشد .
[ 3 ] - بنابر اكثر نسخههاى كتاب .