آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف
23 /
عَلى أَنْفُسِكُمْ
/ محل وقف نيست [ 1 ] كافى [ 2 ] [ اختلاف قرائت ]
23 /
مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا
/ كافى
24 /
فَاخْتَلَطَ بِهِ
/ محل وقف نيست [ 3 ] تام [ 4 ] ( ابو يعقوب ازرق )
هامش
[ 1 ] - بنابر قرائت معروف [ كه در بين راويان قراء عشره فقط از حفص از عاصم نقل شده است ] در كلمه« مَتاعَ »دو وجه وجود دارد كه بنابر هر دو وجه ، نمىتوان بر« أَنْفُسِكُمْ »وقف كرد .
الف ) تقدير عبارت ، « يبغون متاع الحياة الدنيا » مىباشد كه دراينصورت ، كلمه« مَتاعَ »، مفعول« بَغْيُكُمْ »خواهد بود .
ب ) اگر تقدير عبارت مثل حالت قبل باشد و مصدرى كه« بَغْيُكُمْ »بر آن دلالت دارد ، عمل فعلى انجام شده باشد كه باز هم از قبل جدا نمىشود .
همچنين بنابر قرائت تمام راويان قراء عشره غير از حفص از عاصم - بهصورت« مَتاعَ »- چنانچه ،« بَغْيُكُمْ »مبتدا و خبر آن« مَتاعَ »باشد ، وقف بر« أَنْفُسِكُمْ »صورت نمىگيرد .
[ 2 ] - بنابر قرائت« مَتاعَ »، چنانچه« بَغْيُكُمْ »مبتدا و« عَلى أَنْفُسِكُمْ »خبر آن باشد ،« مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا »جمله جديدى خواهد بود .
[ 3 ] - زيرا معنى اين است كه « به وسيله آن باران ، انواع رستنىها كه بعضى از آنها با بقيه مختلط هستند مىرويند » .
[ 4 ] - سخن ابو يعقوب ازرق هيچ توجيهى ندارد .