آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف
119 /
صِدْقُهُمْ
/ كافى
119 /
وَ رَضُوا عَنْهُ
/ كافى
119 /
الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
/ تام
120 /
وَ ما فِيهِنَّ
/ كافى
120 /
قَدِيرٌ
/ تام
هامش
[ 1 ] - عامل ناصب در ظرف« يَوْمَ »- در ابتداى آيه 109 - فعل مضمرى نظير « اتقوا » ، « احذروا » يا « اذكروا » مىباشد .
[ 2 ] - زيرا« بِحَقٍّ »، توضيح دهندهء« لِي »در همين عبارت است و معناى آن اين است كه « حق من نيست كه اين حرف را بزنم » .
[ 3 ] - توجيه آن ، اينگونه است كه « ب » در« بِحَقٍّ »به« فَقَدْ عَلِمْتَهُ »برمىگردد با اين تقدير كه « ان كنت قلته فقد علمته بحقّ » كه اين توجيه اشتباه است زيرا تقدير گرفتن تأخير انداختن« بِحَقٍّ »از موارد مجاز [ غير حقيقت ] است و استعمال نمىشود مگر اينكه اشاره يا توفيقى نسبت به آن شده يا دليل قاطعى داشته باشد .