تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف 26 /
فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ
/ محل وقف است [ 1 ] ( قول مختار مؤلف ، عكرمه ، قتاده ، نافع ، يعقوب ، اخفش و ابو حاتم ) 26 /
أَرْبَعِينَ سَنَةً
/ محل وقف نيست ( گفته شده ) محل وقف ( تام ) است [ 2 ] 26 /
فَإِنَّها
. . .
يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ
/ ( بر « عليهم » و « سنة » وقف نمىشود و وقف بر « الارض » ) كافى است [ 3 ] ( قول ابن عباس ، ربيع ، سدى ، ابن عبد الرزاق و قول مختار بن جرير طبرى )
هامش
[ 1 ] - درصورتىكه قائل باشيم تحريم ورود به سرزمين مقدس ، دائمى بوده و سرگردانى چهل سال طول كشيده است . با عنايت به اين قول ، كلمه« أَرْبَعِينَ »به وسيلهء« يَتِيهُونَ »منصوب مىشود . كلبى گفته است : وقتى بنى اسرائيل گفتند : « هرگز داخل آن سرزمين نمىشويم » ، خداوند فرمود : « آن سرزمين براى هميشه بر ايشان حرام است » بااين‌حال فقط چهل سال در زمين سرگردان شدند » . وى مىگويد : « هيچ‌يك از افرادى كه با موسى عليه السّلام بودند داخل نشدند و تمام ايشان در بيابان مردند مگر دو نفر : يوشع بن نون و كالب يوفنا » . [ 2 ] - سپس از« يَتِيهُونَ »جمله جديدى آغاز مىشود . [ 3 ] - با اين توجه كه تحريم ورود به سرزمين مقدس و سرگردانى در بيابان ، چهل سال بوده است . دراين‌صورت ،« أَرْبَعِينَ »براى توضيح و تفسير« مُحَرَّمَةٌ »منصوب شده است .