والجمادات ثم أجمل وقال
وَسَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً
( وسخر لكم ما في الأرض جميعا ) انما خلق للانسان ، والانسان خلق للكامل منه ، والكامل للأكمل منه ، والأكمل للّه سبحانه
يار را روى دل بسوى منست * منبع فيض روبروى منست
نظر لطف هر كجا فكند * گوشهء چشم أو بسوى منست
پير ميخانهء الست منم * مستى چرخ از سبوى منست
ماه بهر منست لاغر وزرد * مهرهم گرم جستجوى منست
بهر من ميدود سپهر برين * انجمش هم نثار كوى منست
نقش كلى وعقل أول را * گردش آسيا ز جوى منست
عشق مشاطهايست خم آراى * كون آئينهدار روى منست
نفس كدبانوييست در حرمم * طبع هم راه رفت وروى منست
پاسبانيست عقل در بر من * وهم مسكين گداى كوى منست
هركه جز حق بمن بود محتاج * گر محب است گر عدوى منست
هست چوگان عشق در دستم * هم نه وهم چهار كوى منست
بهر من ساختند هشت بهشت * نار هم بهر شستوشوى منست
كون را في الحقيقة قبله منم * روى هر دو جهان بسوى منست
دم رحمانم آمده ز يمن « 1 » * همه عالم گرفت بوى منست
هفت دريا اگر شود پرمى * كمترين جرعهء گلوى منست
كار من جستجوى أو دايم * كار أو نيز جستجوى منست
هامش
( 1 ) - اشاره است بداستان أويس قرني يمنى كه گويند : حضرت رسول صلى اللّه عليه وآله درباره أو ميفرمود « اني أجد نفس الرحمن من جانب اليمن » .