مملوء باشد .
و ظاهر است كه هر گاه جناب امام رضا به اعتقاد اهل سنت من جمله ائمهء ايشان باشد ، و از روايات و آثار ايشان كتب دينيهء اهل سنت مملوء باشد ، باز تو هم اعتقاد اهل سنت باتحاد عقيدهء شيعه متعارفه با عقيدهء امام عليه السّلام از واقع بعيدتر و حيرت افزاى اهل نظر ] - انتهى .
از اين عبارت واضحست كه فاضل رشيد بمذكور بودن روايات امام رضا عليه السّلام در « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » استدلال مىكند بر استحالهء اعتقاد اهل سنت باتحاد عقيدهء شيعه با عقيدهء امام رضا عليه السّلام ، پس هر گاه روايات « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » هم به اين مثابه در اعتماد و اعتبار باشد ، چگونه ممكن است كه روايت نزول آيهء كريمه در واقعهء غدير ، كه در « تفسير شاهى » و « تفسير كبير » هر دو مذكور است ، رد نمايند ، و وادى پر خار انكار سراسر خسار و انحراف از ارشادات اهل بيت اطهار صلوات اللَّه و سلامه عليهم ما اتصل الليل بالنهار بنكول و عدول از اين اعتراف و اقرار پيمايند .
و از عبارت « شوكت عمريه » كه آنفا مذكور شده ، نيز نهايت اعتماد و اعتبار روايات « تفسير شاهى » ، و بودن آن دليل نفى أعرفيت شيعه بمذهب اهل بيت عليهم السلام ( معاذ اللَّه من ذلك ) ، ظاهر و واضحست .
« روايت حاج عبد الوهاب »
اما روايت حاجى عبد الوهاب بن محمد بن رفيع الدين احمد ، نزول آيهء :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
در واقعهء غدير :
پس در تفسير خود در تفسير آيهء :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ