الحسين بن شاذويه مؤدّب - كه خداى از ايشان خشنود باد - حديثمان دادند ، گفتند : محمّد بن عبد اللّه بن جعفر بن جامع حميرى حديثمان داد ، گفت : پدرم حديثمان داد ، از محمّد ابن الحسين بن زياد زيّات ، از محمّد بن سنان ، از مفضّل بن عمر كه گفت :
از امام صادق حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام راجع به قول خداى - عزّ و جلّ - :
( سوگند به عصر * كه همانا انسان در زيانكارى و خسران است ) پرسيدم . آن حضرت فرمود :
« ( سوگند به عصر ) ، عصر خروج حضرت قائم عليه السّلام است . ( همانا انسان در زيانكارى و خسران است ) يعنى ، دشمنان ما ( در زياناند ) ، ( مگر آنانكه ايمان آوردند ) [ يعنى ] ( آنانكه ) به آيات ما ( ايمان آوردند ) . ( و كارهاى نيك انجام دادند ) يعنى ، برابرى و يكرنگى با برادران دينى ، ( و يكديگر را به حق سفارش كردند ) يعنى ، به امامت ، ( يكديگر را به صبر و پاىدارى توصيه كردند ) يعنى ، در دوران فترت « 1 » . »
هامش
( 1 ) . مراد زمان غيبت است كه باورها سست مىشود [ و اين پيشگويى عجيب ، خود نشان حقّانيّت امر است ] .