تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المواعظ العددية — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١

فصل هشتم : حكمتهاى فارسى كه به زبان عربى ترجمه شده‌اند

3480 . مدارا كردن با چهار نفر لازم است : اول : فرمانرواى ستمگر ، دوم : بيمار ، سوم : افراد مست كه در حال مستى و نادانى بسر مىبرند . چهارم : دوستى كه به تو نيكى مىكند ، يا رفتار نيكو دارد . 3481 . چهار چيز نشانهء خوشبختى است : اول : نژاد پاك دوم : قلب پاك سوم : دست پاك چهارم : انديشه صحيح . 3482 . چهار خصلت است كه هر كس به آن مبتلا شود دچار لغزش مىشود : اول : از خود راضى بودن و تكبر بر مردم . دوم : بيان كردن عيب مردم و لذت بردن از تهمت زدن به كسى كه به او حسادت مىورزد . سوم : بخل ورزيدن از مال خود نسبت به مردم . چهارم : انتظار داشتن از فرومايگان . 3483 . چهار چيز نشانهء سعادت است : اول : وفا كردن به قول و عهد . دوم : فروتنى در همه حال . سوم : تلاش براى بدست آوردن مال از راه حلال . چهارم : مراقبت بر بزرگداشت و احترام به فرزانگان شايسته . 3484 . عاقبت چهار خصلت ، چهار چيز است : اول عاقبت خشم ، پشيمانى است . دوم : عاقبت لج بازى ، رسوائى است . سوم : عاقبت سخن زشت ، دشمنى است . چهارم : عاقبت تنبلى ، ذلت است .