1733 . كسى كه با بزرگان مشورت كند ، با آنها در عقلشان شريك مىشود .
1734 . كسى كه آتش فتنه روشن كند ، خودش هيزم آن مىشود .
1735 . از شرايط ايمان ، معاشرت خوب با برادران است .
1736 . از شقاوت انسان اين است كه شك ، يقين او را از بين ببرد .
1737 . كسى كه نزد غير مؤمن از مشكل خود شكايت كند ، گويا از خداوند سبحان شكايت كرده است .
1738 . كسى كه نزد مؤمن از مشكل خود شكايت كند ، گويا نزد خداوند سبحان شكايت برده است .
1739 . كسى كه خدا را شكر كند ، خدا [ نعمتش را ] زياد مىكند .
1740 . كسى كه خداوند سبحان را شكر كند ، شكر ديگرى براى اين شكر واجب مىشود . و اين شكر شكر است .
1741 . كسى كه از خوبى شكر كند ، حق آن را ادا كرده است .
1742 . كسى كه نعمتها را در قلب خود شكر كند ، قبل از اينكه به زبان آورد ، مستحق فزونى مىشود .
1743 . كسى كه از كار نيك تو تشكر كرد ، در حقيقت [ فزونى را ] از تو درخواست كرده است .
1744 . بذل بهترينها ، از عادتهاى كريمان است .
1745 . كسى كه با عاقلان نشيند ، باوقار شود .
1746 . كسى كه با حق كشتى بگيرد [ در بيافتد ] زمين مىخورد .
1747 . كسى كه با پادشاه از راه سلامتى و خيرخواهى همنشين شود بيشتر از كسى است كه با او از راه غش و خيانت همنشينى كند ، دشمن داشته مىشود .
1748 . بوجود آمدن بيمارى ، براى سلامتى بدن است .
1749 . كسى كه راست بگويد ، برهانش قوى مىشود .
1750 . كسى كه در گفتار صادق باشد ، جلالش بيشتر مىشود .
المواعظ العددية — صفحة 271
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧١