954 . گاهى بزرگان فريب مىخورند [ فريب خوردن از هيچ كس بعيد نيست ] .
955 . گاهى رؤيا ، صادق است .
956 . گاهى بلا ناگهان مىرسد .
957 . گاهى آرزوها خطا مىروند .
958 . ارزش هر كس به قدر همّت اوست .
959 . به اندازه رفتار كن ، از لغزش نجات مىيابى .
960 . ارزش هر كس ، به اندازهء آن چيزى است كه آن را بلد است و نيك مىداند .
961 . گاهى بدكارى آنقدر زياد مىشود كه حياء را كم مىكند .
962 . گاهى منت گذاشتن خوب است و آن هنگام كفران نعمت است و اگر بنى اسرائيل كفران نعمت نمىكردند ، خداوند به آنها نمىفرمود : « نعمتهايى كه به شما دادم به ياد آوريد » .
963 . گاهى آنچه با انكار كافر [ كسى كه كفر نعمت مىكند ] ضايع مىشود ، با تشكرِ شاكر تدارك مىشود .
964 . گاهى عقل تيزبين ، خطا مىكند .
965 . گاهى كسى كه از او طلب نصيحت مىشود خيانت مىكند .
966 . گاهى شكست خورده ، غلبه مىكند .
967 . گاهى غير حكيم ، سخن حكيمانه مىگويد .
968 . نزديك شدن به اشرار ، زيان بخش است .
969 . تلاش كردن ، به رسيدن به نتيجه يافتن نزديك است .
970 . حياء [ در علم ] با محروميت قرين است .
المواعظ العددية — صفحة 181
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٨١