سوره مؤمنين
100 . وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ « 1 » حسين گويد : خلق در درجات و منازل و مقامات خلقت و صفاتشان متفاوتند و خداوند بنىآدم را به صورت ملك و ملكوت و روح نور و نور معرفت و علم ، كرامت بخشيده است و بر ديگر موجودات برترى و فضيلت داده است . 101 . و نيز گويد : بنىآدم را ميان امر و ثواب ، بين ظلمت و نور آفريد ، پس آفرينششان را متعادل كرد و مؤمنين را از براى ايمانشان افزايش داد و آنها را به خاطر داشتن نورى آشكار و هدايت و علم بر همه جهان برترى داد . چنانكه ايشان را در آغاز آفرينش از حالى به حال ديگر گردانيد و در ايشان فطرت و آيات را متجلى كرد و نيز در ايشان آفرينش و حكمت و تفاوت را به كمال رسانيد . و روح و نور و انوار را در ايشان به ظهور رسانيد ( ظاهر كرد ) ، آن هنگام كه خاك و نطفه و علقه و مضغة بودند . سپس آنها را بياراست تا در ايشان معرفت اصلى را كامل كند . خداوند فرمود : « وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ، ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ . . . فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » « 2 » 102 . حسين گويد : خداوند خلق را آفريد ، آنگاه آنها را بر پايه چهار اصل استوار كرد . ربع اوّل الوهيت ، ربع دوّم ربوبيت ، ربع سوّم نورانيّت كه در آن تدبير و مشيت و علم و