والأفلح من شُقَّت شفته العليا ، والأعلم من شُقَّت شفته السفلى ، فمن كان كذلك فلا يتمكن من التفوّه بالميم لأنّها من الحروف الشفوية ، فبينهما مضادة ، فهكذا الحال بيني وبين الأيام .
والأُستاذ بعد حي يُرزق مدّ الله في عمره .
والنجل الآخر الحاج محمد الشاعر البارع باللغتين الفارسية والتركية .
ومن نماذج شعره ما رثى به والده قدس سره .
سحرگاه تيرى پريد از كمانى * تنى زو تبه شد ، رها گشت جانى
تنى تا نگردد تبه ، طاير جان * كجا مىتواند شدن آسمانى
به فصل بهاران كه ديده است يا رب ؟ * وزد در چمن زار ، باد خزانى
اگر چند أو رفت واز درد وارست * رها شد ز شور وشر دار فانى
ولكن ز بار غم هجر رويش * دوتا شد خدنگ قدم چون كمانى
گلى بود بشكفت وروزى بيفسرد * ويا بين اين جمع بُد ميهمانى
بهر حال هرآنچه بُد ، رفت وليكن * بدل ماند اين حسرتم جاودانى
كه در طىّ دوران عمرش نكردم * بدانسان كه باشد ره ميزبانى
أزين حسرت افسرده بودم كه ناگه * به گوشم چنين گفت هاتف نهاني