76 - امام عليه السلام ( در بارهء حكمت ) فرموده است
: 1 - حكمت ( سخن درست و موافق حقّ ) را فرا گير هر جا باشد ( خواه از نيكوكار خواه از بدكار ) كه حكمت در سينهء منافق و دو رو هم هست و در آنجا ( كه شايستهء نگاهدارى حكمت نيست ) در اضطراب و نگرانى است تا ( از زبان او ) بيرون آيد و در سينهء صاحب خود مؤمن جاگيرد .
77 - امام عليه السلام مانند همين بيان ( نيز در بارهء حكمت ) فرموده است
: 1 - حكمت گمشدهء مؤمن است ( هميشه بايد در پى آن باشد ) پس آن را فرا گير اگر چه از مردم دو رو باشد .
78 - امام عليه السلام ( در بارهء هنر ) فرموده است
: 1 - ارزش هر مرد ( مقام او نزد مردم باندازهء ) چيزى ( هنرى ) است كه آن را نيكو ميداند ( و به كار مى برد ، سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) براى اين سخن نمى توان بهايى تعيين كرد ، و حكمت و اندرزى را با آن سنجيد ، و سخنى را با آن برابر نمود .