مىباشند ، حواشى و تعليقاتى افزودهاند . « 1 » همچنين ملّا صدرا حكيم پرآوازه و مؤسّس حكمت متعاليه در اسفار و شواهد الربوبية از وى و برخى آراى او ياد كرده است .
خفرى شاگردان بزرگى را در حوزهء درس خود پرورانده است ، از آن جمله ، شاه طاهر بن رضى الدين كاشانى انجدانى حسينى است كه به هند مهاجرت كرد . وى كه شيعهء امامى پرشورى بود ، در نشر انديشهء شيعى در هند سهم بسزايى داشته است .
از وى آثارى برجامانده كه از جمله مىتوان شرح باب حادى عشر ، شرح إلهيات شفا و ديوان شعر را نام برد . « 2 »
خفرى در 942 ق و يا در 957 ق ديده از جهان فروبست . از محلّ دفن او در منابع ذكرى به ميان نيامده است . « 3 »
آثار خفرى
او آثار متعدّدى در فلسفه ، كلام ، منطق و هيئت از خود بر جاى گذاشته كه برخى از آنها به شرح ذيل است :
1 . إثبات الواجب تعالى
2 . رسالة فى الهيولى
3 . المحاكمات بين الطبقات / المحاكمة بين مدرستى الدشتكى و الدوانى
4 . حاشيه بر شرح تجريد قوشچى بر إلهيات تجريد ( اثر حاضر )
5 . سواد العين : حاشيه بر شرح حكمة العين
6 . حسرة الفضلاء در حلّ شبههء جذر الأصم
هامش
( 1 ) . بعدا اسامى برخى از ايشان به عنوان نمونه ذكر خواهد شد .
( 2 ) . ر . ك : الذريعة ، ج 9 ، صص 499 - 450 و مجالس المؤمنين ، ج 2 ، صص 234 - 235 .
( 3 ) . ر . ك : طبقات أعلام الشيعة ، ص 217 .