نباشد ) و چراغ او در شب روشنائى ماه بود ، و سايهبان او در زمستان جائى بود كه آفتاب مى تابيد يا فرو مى رفت ( خانهاى نداشت ) و ميوه و سبزى خوشبوى او گياهى بود كه زمين براى چهارپايان مى رويانيد ، ( 18 ) نه زنى داشت كه او را بفتنه و تباهكارى افكند ، و نه فرزندى كه او را اندوهگين سازد ، و نه دارائى كه او را ( از توجهّ به خدا ) برگرداند ، و نه ( به دنيا و اهل آن ) طمعى كه او را خوار كند ، مركب او دو پايش بود ( پياده راه مى رفت ) و خدمتكار او دو دستش ( هر كارى را خود انجام مى داد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 509
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥٠٩