تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 577

مساهمون:

ص٥٧٧
باطل است و آن را دوست مى داريد ، و خداوند سبحان بر اثر تفرقه و جدائى به هيچ كس از گذشتگان و باقى ماندگان خير و نيكوئى عطاء نفرموده . ( 27 ) اى مردم خوشا به حال كسى كه زشتى و بدى خودش او را از زشتيهاى مردم نگاه دارد ، و خوشا به حال كسى كه در خانهء خود بنشيند ( فتنه و فساد بر پا ننمايد ، و براى امر بمعروف و نهى از منكر و جلوگيرى از تباهكارى آماده باشد ) و روزى خود را بخورد ( طمع بمال ديگران نداشته باشد ) و به اطاعت پروردگارش مشغول بوده و بر گناه خويش بگريد ( توبه و بازگشت نمايد ) در نتيجه سرگرم به كار خويشتن باشد و مردم از ( دست و زبان ) او در آسايش باشند .
176 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است ( با خوارج نهروان ) در بارهء ابو موسى اشعرى و عمرو ابن عاص :