و آن اظهار فقر و بيچارگى است از اين طريق كه خود را هيچ محسوب كند .
سوم ، رها شدن از ديدن فضيلت به وسيلهء مشاهدهء توحيد افعالى ، پس حسنى براى خود و ديگرى نمىبيند مگر از عنايت خداى تعالى و تجريد كه در اينجا به معناى خالص كردن فضيلت براى صاحب آن فضيلت است تا آنجا كه آن را به كسى غير صاحبش نسبت ندهد و معنى خشوع در اين مقام اين است كه سالك مشاهده نمايد كه هرچه براى او حاصل شده است ، منحصرا از جانب خداست و نه به واسطهء عمل اوست و نه به خاطر استحقاق و نه غير آن از احوال نفس » .
منازل السائرين ( فارسى ) — صفحه 107
پدیدآورندگان: اسماعيل منصورى لاريجانى
ص۱۰۷