پس پاسخ آنست كه سبب آن فراموش نمودن مرگ است ، و داشتن آرزوى دراز ، زيرا فراموش نمودن مرگ و داشتن آرزوى دراز سبب رها كردن چيزى است كه در معاد و روز بازگشت سود ميدهد براى اينكه آنچه در معاد سود ميدهد فراموش شده است ، و همّت و كوشش نداشتن براى بدست آوردن معاش و زندگى و نيكو گردانيدن كارهاى دنيا براى آنست كه هميشه مرگ در جلو روى او است ، و خدا ( حقيقت و درستى همه چيز را ) ميداند .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — Page 72
Contributors: العلامة المجلسي
P.72