و گله كرده آگاهش ساخت و فرمود : هر گاه خواستى ( به منزل انصارىّ ) داخل شده و درآئى ( از انصارىّ ) اذن و فرمان بخواه ، سمرة إباء و سرپيچى نمود ، پس چون خوددارى كرد رسول خدا قيمت و بهاى آن درخت را بيان كرد تا اينكه ثمن و بهاى آن رسيد به آنچه خدا خواسته ( بيشترين قيمت را بيان كرد تا سمرة درخت را بانصارىّ بفروشد ) سمرة اباء و خوددارى نمود از اينكه ( درخت را ) بفروشد ، حضرت فرمود : ( اين درخت را به فروش كه ) براى تو در بهشت بجاى درخت خود درخت خرماى با بار باشد كه خوشههاى آن بر شاخههاى آنست ( درخت خرمائى كه بسيار خرما داشته ) سمرة خوددارى كرد از اينكه ( آن را ) قبول نموده و بپذيرد ، پس رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) بمرد انصارىّ فرمود : برو آن درخت را از جايش بكن و بسوى او انداز ، زيرا ( بر مؤمن ) ضرر و زيان و ضرار و زيان رساندن نيست .
11 - از عبد الاعلى مولى آل سام رسيده كه گفته : به ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) گفتم : لغزيده و افتادم
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 342
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٤٢