عليه و آله ) آن را نفرموده .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : اين خبر از اخبارى است كه معروف و شناخته شده كه آن را خاصّه و عامّه يعنى شيعه و سنّىّ به اسانيد ( خود يعنى از كسانى كه حديث از آنها نقل مينمايند ) روايت نمودهاند ، و ثقة الإسلام ( كلينىّ ، عليه الرّحمة ) در كتاب كافى از هشام بن سالم مانند آنچه گذشت ( بيان شد ) روايت نموده است . ( ناگفته نماند : اين گونه روايات به اخبار من بلغ معروف و شناخته شده ، و مضمون و فهميدهشدهء آنها به تسامح و سهل انگارى در ادلّه مشهور گشته ، و آن صحيح و درست است هنگامى كه دو روايت مخالف با هم نباشد كه به آن روايتى كه موافق عامّه است رجوع شده ، يا عبادتى نبوده كه بدعت و نو پيداشدهء در دين باشد كه در اين هنگام عملى را كه ثواب و پاداش بر آن به او رسيده نبايد بجا آورد كه درست نيست ) .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٢٨