براى چيزى كه رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) بجا آورده ( فرمان داده ) بگويند : كاش چنان و چنين كرده بود ( بهتر آنست كه آن را بجا نياورده بود ) يا آن ( سخن ) را در خودشان بيابند ( در فكر و انديشهشان بگذرانند ) بوسيلهء آن گفتار و انديشه مشرك بوده و براى خدا شريك و انباز قرار دادهاند ، پس از آن فرمود ( اين آيه را دوباره خواند ) :
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً
. فرمود : آن تسليم و فرمانبرى ( در آيه كه فرموده :
وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً
تسليم و فرمانبرى در كارها است .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : لو در فرمايش امام ( عليه السّلام ) لو صنع براى تمنى و آرزو است .
8 - ( در خطبه دويست و سى و يكم كتاب مكرّم نهج البلاغه است ) امير المؤمنين ( عليه السّلام ) فرموده : كار ما ( معرفت و شناسائى كار ما بسيار ) دشوار است و دشوار گرديده كه بر نميدارد و زير بار آن نميرود مگر بندهء با ايمان و گرويدنى كه خدا دل