3 - از ابى لبيد بحرانىّ ( كه رجال نويسان ابى لبيد هجرىّ ضبط كردهاند ، و نام و حال او نزد ايشان مجهول و نامعلوم است ) از ابى جعفر ( امام باقر ، عليه السّلام ) رسيده :
مردى در مكّه نزد آن حضرت آمده به آن بزرگوار گفت : اى محمّد بن علىّ توئى آنكه گمان دارى كه نيست چيزى مگر آنكه براى آن حدّ و مرزى است ( كه نبايد از آن تجاوز نمود و گذشت ) ؟
حضرت ابو جعفر ( امام باقر ، عليه السّلام ) فرمود : آرى من ميگويم : محقّقا نيست چيزى كه خدا آفريده خواه كوچك باشد و خواه بزرگ مگر آنكه خدا براى آن حدّ و مرزى قرار داده كه هر گاه آن چيز از آن حدّ و مرز تجاوز داده شود و آن را از آن بگذرانند محقّقا در آن از حدّ و مرز خدا تجاوز نموده و گذشته ، آن مرد گفت : پس حدّ و مرز اين خوان طعام و خوردنيت چيست ؟
حضرت فرمود : هنگامى كه بر زمين نهاده مىشود نام خدا را ياد كن ، و هنگامى كه برداشته مىشود خدا را حمد و سپاس نما ، و آنچه ( خردهريزهاى ) را كه زير آن ( خوان ) است ميخورى ،
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 285
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٥