در نيايد بندهاى كه در دلش به اندازه يك دانه از خردل از ايمان و گرويدن به خدا و رسول باشد ( عبد الله بن طلحه گفته :
به حضرت صادق ، عليه السّلام ) گفتم : فداء و سر بهابت شوم ، محقّقا مردى است كه جامهاى پوشيده يا بر چهارپائى سوار مىشود پس نزديك است از او كبر و سرفرازى شناخته شود ( آيا اين مرد ببهشت در نيايد ) ؟ حضرت فرمود : مقصود رسول خدا آن نبوده ، جز اين نيست كبر و سرفرازى ( در اينجا ) انكار و نپذيرفتن حقّ و درستى است ، و ايمان و گرويدن اقرار و پابرجا نمودن حقّ و درستى است .
2 - حضرت امير المؤمنين ( عليه السّلام ) فرموده : هر كه براى حقّ و درستى چهرهاش را نمايان سازد ( از آن اعراض و دورى گزيند ، چون دورىكننده از كسى روى خويش به او نمايان گرداند ) هلاك و تباه گردد .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 250
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٥٠