وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 128 )
و [ ياد كن ] روزى را كه همهء آنان را گرد مىآورد [ ومىفرمايد : ] « اى گروه جنيان ، از آدميان [ پيروان ] فراوان يافتيد . » وهواخواهان آنها از [ نوع ] انسان مىگويند : « پروردگارا ، برخى از ما از برخى ديگر بهره بردارى كرد ، وبه پايانى كه براي ما معين كردى رسيديم . » [ خدا ] مىفرمايد : « جايگاه شما آتش است در آن ماندگار خواهيد بود ، مگر آنچه را خدا بخواهد [ كه خود تخفيف دهد ] آرى ، پروردگار تو حكيم داناست . » ( 128 )