وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )
وچون آيتي برايشان بيايد ، مىگويند : « هرگز ايمان نمىآوريم تا اينكه نظير آنچه به فرستادگان خدا داده شده است به ما [ نيز ] داده شود . » خدا بهتر مىداند رسالتش را كجا قرار دهد . به زودى ، كساني را كه مرتكب گناه شدند ، به [ سزاى ] آنكه نيرنگ مىكردند ، در پيشگاه خدا خوارى وشكنجهاى سخت خواهد رسيد . ( 124 )