يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 8 )
اى كساني كه ايمان آوردهايد ، به درگاه خدا توبهاى راستين كنيد ، اميد است كه پروردگارتان بديهايتان را از شما بزدايد وشما را به باغهايى كه از زير [ درختان ] آن جويبارها روان است درآورد . در آن روز خدا پيامبر [ خود ] وكساني را كه با أو ايمان آورده بودند خوار نمىگرداند : نورشان از پيشاپيش آنان ، وسمت راستشان ، روان است . مىگويند : « پروردگارا ، نور ما را براي ما كامل گردان وبر ما ببخشاى ، كه تو بر هر چيز توانايى . » ( 8 )