وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 4 )
وچون آنان را ببينى ، هيكلهايشان تو را به تعجّب وامىدارد ، وچون سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مىدهى گويى آنان شمعكهايى پشت بر ديوارند [ كه پوك شده ودرخور اعتماد نيستند ] : هر فريادى را به زيان خويش مىپندارند . خودشان دشمنند از آنان بپرهيز خدا بكشدشان تا كجا [ از حقيقت ] انحراف يافتهاند . ( 4 )