وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آَمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 10 )
و [ نيز ] كساني كه بعد از آنان [ مهاجران وأنصار ] آمدهاند [ و ] مىگويند : « پروردگارا ، بر ما وبر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى ، ودر دلهايمان نسبت به كساني كه ايمان آوردهاند [ هيچ گونه ] كينهاى مگذار . پروردگارا ، راستى كه تو رؤوف ومهربانى . » ( 10 )