هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ( 2 )
اوست كسى كه ، از ميان أهل كتاب كساني را كه كفر ورزيدند در نخستين اخراج [ از مدينه ] بيرون كرد . گمان نمىكرديد كه بيرون روند وخودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود ، و [ لي ] خدا از آنجايى كه تصوّر نمىكردند بر آنان درآمد ودر دلهايشان بيم افكند ، [ به طورى كه ] خود به دست خود ودست مؤمنان خانههاى خود را خراب مىكردند . پس اى ديدهوران ، عبرت گيريد . ( 2 )