وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ( 37 )
واز مهمان [ هاى ] أو كأم دل خواستند ، پس فروغ ديدگانشان را سترديم و [ گفتيم : ] « [ مزهء ] عذاب وهشدارهاى مرا بچشيد . » ( 37 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 530 ( القمر 37 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۵۳۰ ( القمر ۳۷ )