وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 26 )
وبه راستى در چيزهايى به آنان امكانات داده بوديم كه به شما در آنها [ چنان ] امكاناتى نداده‌ايم ، وبراي آنان گوش وديده‌ها ودلهايى [ نيرومندتر از شما ] قرار داده بوديم ، و [ لي ] چون به نشانه‌هاى خدا انكار ورزيدند [ نه ] گوششان ونه ديدگانشان ونه دلهايشان ، به هيچ وجه به دردشان نخورد ، وآنچه ريشخندش مىكردند به سرشان آمد . ( 26 )