وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 14 )
وفقط پس از آنكه علم برايشان آمد ، راه تفرقه پيمودند [ آن هم ] به صرف حسد [ وبرترى جويى ] ميان همديگر . واگر سخنى [ داير بر تأخير عذاب ] از جانب پروردگارت تا زماني معيّن ، پيشى نگرفته بود ، قطعاً ميانشان داورى شده بود . وكساني كه بعد از آنان كتاب [ تورات ] را ميراث يافتند واقعاً دربارهء أو در ترديدى سخت [ دچار ] اند . ( 14 )