وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 50 )
واگر از جانب خود رحمتي - پس از زيانى كه به أو رسيده است - بچشانيم ، قطعاً خواهد گفت : « من سزاوار آنم وگمان ندارم كه رستاخيز برپا شود ، واگر هم به سوى پروردگارم بازگردانيده شوم ، قطعاً نزد أو برايم خوبى خواهد بود . « پس بدون شكّ ، كساني را كه كفران كردهاند ، به آنچه انجام دادهاند آگاه خواهيم كرد ، ومسلماً از عذابي سخت به آنان خواهيم چشانيد . ( 50 )