اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )
خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى بازمىستاند ، و [ نيز ] روحي را كه در [ موقع ] خوابش نمرده است [ قبض مىكند ] پس آن [ نفسي ] را كه مرگ را بر أو واجب كرده نگاه مىدارد ، وآن ديگر [ نَفْسها ] را تا هنگامى معيّن [ به سوى زندگىِ دنيا ] بازپس مىفرستد . قطعاً در اين [ امر ] براي مردمى كه مىانديشند نشانه‌هايى [ از قدرت خدا ] ست . ( 42 )