وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 38 )
واگر از آنها بپرسى : « چه كسى آسمانها وزمين را خلق كرده ؟ » قطعاً خواهند گفت : « خدا . » بگو : « [ هان ] چه تصور مىكنيد ، اگر خدا بخواهد صدمهاى به من برساند آيا آنچه را به جاى خدا مىخوانيد ، مىتوانند صدمهء أو را برطرف كنند يا اگر أو رحمتي براي من اراده كند آيا آنها مىتوانند رحمتش را بازدارند ؟ » بگو : « خدا مرا بس است . أهل توكّل تنها بر أو توكّل مىكنند . » ( 38 )