إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ ( 22 )
وقتي [ به طور ناگهانى ] بر داوود درآمدند ، وأو از آنان به هراس افتاد ، گفتند : « مترس ، [ ما ] دو مدّعى [ هستيم ] كه يكى از ما بر ديگرى تجاوز كرده ، پس ميان ما به حقّ داورى كن ، واز حق دور مشو ، وما را به راه راست راهبر باش . » ( 22 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 454 ( ص 22 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۴۵۴ ( ص ۲۲ )