وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَنْ تَزَكَّى فَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ( 18 )
وهيچ بار بَردارندهاى بار [ گناه ] ديگرى را برنمىدارد ، واگر گرانبارى [ ديگرى را به يارى ] به سوى بأرش فرا خواند چيزى از آن برداشته نمىشود ، هر چند خويشاوند باشد . [ تو ] تنها كساني را كه از پروردگارشان در نهان مىترسند ونماز برپا مىدارند ، هشدار مىدهى وهر كس پاكيزگى جويد تنها براي خود پاكيزگى مىجويد ، وفرجام [ كارها ] به سوىِ خداست . ( 18 )