تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحة 436 ( فاطر 12 )

مساهمون:

ص٤٣٦ ( فاطر ١٢ )
وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 12 )
ودو دريا يكسان نيستند : اين يك ، شيرينِ تشنگىزدا [ و ] نوشيدنش گواراست وآن يك ، شورِ تلخمزه است واز هر يك گوشتى تازه مىخوريد وزيورى كه آن را بر خود مىپوشيد بيرون مىآوريد وكشتى را در آن ، موجشكاف مىبينى تا از فضلِ أو [ روزى خود را ] جستجو كنيد ، واميد كه سپاس بگزاريد . ( 12 )