إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثِيرًا وَيَهْدِي بِهِ كَثِيرًا وَمَا يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفَاسِقِينَ ( 26 )
خداى را از اينكه به پشه‌اى - يا فروتر [ يا فراتر ] از آن - مَثَل زند ، شرم نيايد . پس كساني كه ايمان آورده‌اند مىدانند كه آن [ مَثَل ] از جانب پروردگارشان بجاست ولى كساني كه به كفر گراييده‌اند مىگويند : « خدا از اين مَثَل چه قصد داشته است ؟ » [ خدا ] بسيارى را با آن گمراه ، وبسيارى را با آن راهنمايى مىكند و [ لي ] جز نافرمانان را با آن گمراه نمىكند . ( 26 )